Dossier

Kostprijs & marge

Rekenen aan flex wordt preciezer. Cao-loonstijgingen, hogere sociale lasten, pensioenopbouw, verlof- en reserveringen en de kosten van compliance zitten allemaal in de kostprijs van een uur. Toch sturen veel bedrijven nog op een omzetfactor die jaren geleden is vastgesteld. Dit dossier gaat over de opbouw van de kostprijs, het verschil tussen brutomarge en resultaat per uur, en hoe je tariefafspraken indexeert zodat kostenstijgingen niet automatisch ten laste van de marge komen.

Laatste publicaties

Veelgestelde vragen

Waarom is een vaste omzetfactor riskant?
Een factor middelt kosten uit over functies, cao’s en klanten. Verschillen in toeslagen, verlofopbouw, verzuim en reserveringen kunnen per plaatsing procenten schelen. Op een krappe markt verdwijnt de marge dan ongemerkt.
Welke kostenposten worden het vaakst vergeten?
Reserveringen voor vakantiedagen en -geld, kort verzuim, pensioenpremie, transitievergoeding, leegloop bij vaste-fasecontracten en de tijd die naleving van cao- en registratieverplichtingen kost.
Hoe voorkom je margeverlies bij cao-verhogingen?
Door in het contract een indexatie- of doorbelastingsclausule op te nemen die aan de cao gekoppeld is, en door tarieven per functie te herzien in plaats van generiek.
Wat stuur je maandelijks bij?
Marge per klant en per functie, leegloopuren, verzuimkosten en het verschil tussen gefactureerd en geleverd uur. Dat is bruikbaarder dan één gemiddelde marge over het hele bedrijf.